Monitoring w kodeksie pracy

Monitoring pracowników to temat kontrowersyjny i trudny, ponieważ zderzają się tu interesy pracodawcy, który chciałby mieć oko na każdego pracownika oraz interesy samego pracownika, który zwyczajnie nie chce być przedmiotem stałej obserwacji. Sprawę regulują, w sposób całkiem skuteczny, przepisy kodeksu pracy.

Dopuszczalne cele monitoringu

Pracownik powinien być monitorowany w możliwie jak najmniejszym zakresie, a sam fakt monitoringu musi być poparty bardzo konkretnymi przesłankami. Lista przyczyn, jakie mogą dopuszczać monitoring w pracy, jest wyczerpująca:

  • Zapewnienie bezpieczeństwa pracownikom;
  • Ochrona mienia firmy;
  • Kontrola procesu produkcji;
  • Zapewnienie tajemnicy informacji, których ujawnienie naraziłoby firmę na szkodę.

Bardzo ważne są tu zwłaszcza przepisy związane z bezpieczeństwem, ponieważ ich interpretacja jest najluźniejsza. Zazwyczaj jest to stosowane w miejscach o specjalnym poziomie zagrożenia, na przykład w bankach, jak również może mieć charakter monitoringu ogólnego dla całego zakładu pracy, na wypadek chociażby pojawienia się intruza.

Istotne jest także to, że monitoring nie może mieć na celu sprawdzania, czy pracownik pracuje efektywnie lub prawidłowo wykorzystuje urządzenia i nie wykorzystuje ich chociażby do prywatnych celów. Można z kolei monitorować proces produkcji w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz upewnienia się, że czynności o znaczeniu krytycznym zostały wykonane prawidłowo.

Zasady stosowania monitoringu

Pracownik musi wiedzieć, jak i po co jest monitorowany. Kiedy stosowany jest monitoring biura, pracownik powinien zostać poinformowany o obecności i położeniu kamer. Co więcej, jeśli wykonywany jest monitoring wizyjny, nie może równocześnie być prowadzony monitoring foniczny, czyli nie można nagrywać rozmów pracowników.

Według przepisów prawa, nagrania z monitoringu powinny być przechowywane przez 3 miesiące, po czym należy je niszczyć, zazwyczaj poprzez nadpisanie, co jest normalne dla stosowanych technologii. Dostęp do nagrań powinny mieć tylko wyznaczone przez firmę osoby zajmujące się monitoringiem oraz osoby zajmujące się techniczną stroną przedsięwzięcia, nierzadko pracownicy firm zewnętrznych. Jeśli nagrania są niezbędne w prowadzonym postępowaniu wszczętym na mocy prawa, mogą być przechowywane dłużej. Pracodawca także może przechowywać je dłużej na mocy własnej decyzji, jeśli posiada uzasadnione podejrzenie, że treść nagrań może mieć znaczenie dla jednego z wymienionych w kodeksie celów.